آکوردهای پیانو
آکورد چطور ساخته می‌شود و اسم‌هایی مثل Cmaj7 یا F♯m9 چه معنی دارند. آکورد را انتخاب کنید تا نت‌هایش درست نوشته شود، روی کلیدها بنشیند و صدایش را بشنوید.
تئوری موسیقی ابزار تعاملی آخرین بازبینی: ۱۷ شهریور ۱۴۰۵
نت پایه
نوع آکورد
روی کلیدها
کلید طلایی نت پایه است و کلیدهای روشن بقیه نت‌های آکورد.
آکورد یعنی چند نت که با هم زده می‌شوند. همین‌قدر ساده. چیزی که آکوردها را ترسناک می‌کند اسم‌هایشان است: Cmaj7، Bø7، F♯m9. این اسم‌ها در واقع یک زبان کوتاه‌نویسی‌اند و وقتی قاعده‌اش را بدانید، هر کدام دقیقاً می‌گوید کدام نت‌ها را بزنید.
همه چیز از فاصله سوم شروع می‌شود
یک نت بردارید، در گام یکی در میان بالا بروید و نت‌ها را روی هم بگذارید. با دو فاصله سوم به یک آکورد سه‌نتی می‌رسید که به آن سه‌صدایی می‌گویند: پایه، سوم، پنجم. اینکه آن فاصله سوم بزرگ باشد یا کوچک، تمام تفاوت حال و هوای آکورد را می‌سازد:
- ماژور: سوم بزرگ، پنجم درست. باز و روشن. C E G
- مینور: سوم کوچک، پنجم درست. تیره‌تر. C E♭ G
- کاسته: سوم کوچک، پنجم کاسته. ناآرام، دنبال جایی برای رفتن. C E♭ G♭
- افزوده: سوم بزرگ، پنجم افزوده. معلق و بی‌وزن. C E G♯
فاصله سوم بزرگ چهار نیم پرده است و سوم کوچک سه نیم پرده. روی پیانو بشمارید، کلیدهای سیاه را هم حساب کنید: از دو تا می چهار کلید، از دو تا می بمل سه کلید.
اسم آکورد را چطور بخوانیم
اسم هر آکورد دو قسمت دارد: نت پایه، و هر چیزی که بعدش نوشته شده. قسمت دوم می‌گوید چه نت‌هایی روی پایه سوار است.
| نشانه | یعنی | نت‌ها |
|---|---|---|
| C | ماژور | C E G |
| Cm | مینور | C E♭ G |
| C° | کاسته | C E♭ G♭ |
| C+ | افزوده | C E G♯ |
| C7 | هفتم (غالب) | C E G B♭ |
| Cmaj7 | هفتم ماژور | C E G B |
| Cm7 | هفتم مینور | C E♭ G B♭ |
| Cø7 | نیم‌کاسته | C E♭ G♭ B♭ |
| C°7 | هفتم کاسته | C E♭ G♭ B𝄫 |
| Csus4 | معلق چهارم | C F G |
| Cadd9 | با نهم اضافه | C E G D |
آکوردهای هفتم
یک فاصله سوم دیگر روی سه‌صدایی بگذارید و به آکورد هفتم می‌رسید. آکورد C7 کشش دارد و می‌خواهد حل شود؛ این همان آکوردی است که بلوز روی آن بنا شده و در تقریباً هر آهنگی درست قبل از برگشتن به آکورد اصلی می‌آید. Cmaj7 برعکس، آرام و شناور است. اگر به موسیقی فیلم یا جاز آرام گوش کنید، این آکورد را همه جا می‌شنوید.
آکوردهای معلق
در آکوردهای sus، نت سوم برداشته می‌شود و به جایش نت دوم یا چهارم می‌آید. چون سوم نیست، آکورد نه ماژور است و نه مینور. یک حالت بی‌طرف و منتظر دارد و معمولاً درست قبل از آکورد اصلی می‌آید و بعد در آن «می‌نشیند»: Csus4 → C. در خیلی از مقدمه‌های پاپ همین را می‌شنوید.
چرا املای نت‌ها مهم است
روی کلیدها D♯ و E♭ یک کلید هستند، ولی روی کاغذ دو نت متفاوت‌اند. آکورد می بمل ماژور را E♭ G B♭ می‌نویسند، نه D♯ G A♯، چون نت‌های یک آکورد باید حروف یکی در میان داشته باشند: می، سل، سی. برای همین ابزار بالا نت‌ها را حرف به حرف درست می‌نویسد و گاهی هم به دوبل بمل (𝄫) می‌رسد. آن هم اشتباه نیست، همان قاعده است که تا آخر رفته.
یک تمرین کوچک
نت پایه را روی دو نگه دارید و این چهار تا را پشت هم بزنید: maj، m، 7، maj7. هر بار فقط یک نت عوض می‌شود و حال و هوای آکورد کاملاً تغییر می‌کند. گوش زودتر از ذهن این تفاوت‌ها را یاد می‌گیرد.
بعد از آن، دایره پنجم‌ها نشان می‌دهد کدام آکوردها در یک تنالیته کنار هم می‌نشینند، و انگشت‌گذاری می‌گوید هر آکورد را با کدام انگشت‌ها بگیرید.
روی پیانو امتحانش کن
هرچه اینجا خواندی، روی صفحه‌کلید بیاپیانو شنیدنی می‌شود — آهنگ‌های ایرانی، نت‌به‌نت.
آهنگ‌ها را ببین